39. «Η ΚΛΑΡΑ ΚΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ» του Καζούο Ισιγκούρο, Εκδόσεις Ψυχογιός. / 39. “KLARA AND THE SUN” by Kazuo Ishiguro, Psychogios Publications

 

For English, please, scroll down! Thank you! 

39. «Η ΚΛΑΡΑ ΚΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ» του Καζούο Ισιγκούρο, Εκδόσεις Ψυχογιός.

Α) Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

        Σε ένα κατάστημα μίας αγγλόφωνης πόλης, το όνομα της οποίας δε δίνεται, πωλούνται ανθρωπόμορφα ρομπότ, που λειτουργούν χάρη στην ηλιακή ακτινοβολία, με σκοπό να κάνουν παρέα σε εφήβους. Ένα από αυτά είναι η Κλάρα, ένα ρομπότ τύπου Β2 με ιδιαίτερη ευαισθησία. Η Κλάρα επιλέγεται από την Τζόσι, μια άρρωστη έφηβη κι έτσι μεταφέρεται στο σπίτι της για να γίνει, κατά κάποιο τρόπο, η στενότερη φίλη της και  μέλος της οικογένειάς της.

        Πίσω, όμως, από την επιλογή του ανθρωπόμορφου ρομπότ, βρισκεται το σχέδιο της μητέρας της Τζόσι να υποκαταστήσει με αυτό την κόρη της μετά το θάνατό της. Μάλιστα, ένας καλλιτέχνης έχει ήδη αναλάβει να φτιάξει ένα περίβλημα του ρομπότ που να έχει τη μορφή της Τζόσι.

        Όταν το ρομπότ Κλάρα μαθαίνει το σχέδιο της μητέρας, κάνει τα αδύνατα δυνατά, επιδεικνύοντας ακόμη και αυτοθυσία, έτσι ώστε να σωθεί η ζωή της Τζόσι που κινδυνεύει όλο και περισσότερο με την πάροδο του χρόνου. Τελικά γίνεται το θαύμα και η Τζόσι θεραπεύεται. Συνιχίζει, λοιπόν, να μεγαλώνει και να έχει φίλους – συνομήλικούς της ανθρώπους – ενώ η Κλάρα μεταφέρεται στη σοφίτα του σπιτιού της, για να καταλήξει μετά από χρόνια, «ανάπηρη» σε μια μάντρα μισοχαλασμένων ρομπότ, που όμως διατηρούν ακόμη αρκετές ικανότητες και «ρομποτικά» συναισθήματα…

Β) ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 

        «Η Κλάρα και ο ήλιος» είναι ένα ευαίσθητο μυθιστόρημα, εν μέρει επιστημονικής φαντασίας, γραμμένο από το Νομπελίστα Ιάπωνα συγγραφέα Καζούο Ισιγκούρο. Και μόνο, λοιπόν, που έχει γραφτεί από κάτοχο βραβείου Νόμπελ, αναμφισβήτητα προκαλεί τους λάτρεις της λογοτεχνίας να το διαβάσουν.

        Ξεκινώντας, μπορεί κανείς να πει πως το βιβλίο είναι αρκετά συγκινητικό γιατί η ζωηρή φαντασία του Καζούο Ισιγκούρο δίνει μορφή σε μελλοντικές τεχνολογικές υπάρξεις που θα μπορούν να βοηθούν τον άνθρωπο να καλύψει τις καθημερινές του ανάγκες, ακόμη και τις συναισθηματικές του, με αποδοτικότητα, ευαισθησία ή ακόμη και αυτοθυσία.

        Ακολούθως, παρόλη την έμφαση που δίνεται στην ασθένεια της Τζόσι σε όλη την έκταση του βιβλίου, αυτό δε διακατέχεται από βαριά ατμόσφαιρα. Η νόσος ή ακόμη και η πιθανότητα θανάτου της έφηβης δίνονται τόσο ανάλαφρα και φυσιολογικά, μέσω του τρόπου γραφής του συγγραφέα, έτσι ώστε να μη δημιουργούν απογοήτευση και θλίψη στον αναγνώστη. Το επίκεντρο του ενδιαφέροντος συγγραφέα και αναγνώστη στρέφονται κυρίως προς το ρόλο, τα κάπως αναπτυγμένα συναισθήματα και τη μοίρα του ρομπότ.

        Ακόμη, η υπόθεση του βιβλίου εξελίσσεται απλά. γρήγορα και εύκολα, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα του. Τέλος, δεν υπάρχουν ιδιαίτερα σχήματα λόγου και περιγραφές που να καθυστερούν την εξέλιξη και να γίνονται κουραστικά.

Γ) ΤΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 

        Ένα βιβλίο συγγραφέα που έχει τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας δεν αναμένεται να έχει παρά ελάχιστα ως μηδενικά μειονεκτήματα.

        Προσωπικά, δε βρήκα κάποιο μειονέκτημα στο εν λόγω ανάγνωσμα. Κρίνω, όμως, ότι μάλλον απευθύνεται κι ευχαριστεί ανθρώπους που τους αρέσουν η πρωτοτυπία και η επιστημονική φαντασία ενώ παράλληλα στοχάζονται το μέλλον με αγάπη και ενθουσιασμό για τις τεχνολογικές εξελίξεις που θα φέρει.     

Δ) ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟY

        Η μέχρι τώρα ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας των τελευταίων δεκαετιών έχει προκαλέσει σημαντικές ανατροπές στην καθημερινή ανθρώπινη ζωή. Κατά συνέπεια, το μέλλον κατά το οποίο θα υπάρχουν ανθρωπόμορφα ρομπότ – φίλοι των ανθρώπων πιθανότατα να μη βρίσκεται πολύ μακριά. Αυτή την προοπτική άλλοι τη θεωρούν θετική ενώ άλλοι αρνητική. Κατά την προσωπική μου κρίση και προτίμηση, οι κάθε είδους τεχνολογικές εξελίξεις είναι θεμιτές γιατί φέρουν περισσότερα θετικά αποτελέσματα παρά αρνητικές επιπτώσεις στην κοινωνία.

        Ήδη στις μέρες μας πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν τη μοναξιά τους μέσω του διαδικτύου. Γιατί, λοιπόν, όχι και μέσω ανθρωπόμορφων ρομπότ, ιδιαίτερα εξελιγμένων, με το οποία θα μπορούσε κανείς να κάνει τον περίπατό του ή τα οποία θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν σε διάφορες εργασίες. Ίσως να ακούγεται σκληρό και παράλογο αυτό σήμερα. Έχει, όμως, αναλογιστεί κανείς πόσοι μόνοι άνθρωποι υπάρχουν στον κόσμο, που έχουν ανάγκη από κάποια παρέα, από κάποια επικοινωνία, έστω κι αν αυτή δεν είναι ανθρώπινη; Και εξάλλου, τα ρομπότ, γεννήματα του ίδιου του ανθρώπου είναι. Δεν είναι, βέβαια, τέκνα της σάρκας του αλλά τέκνα του του μυαλού του. Άρα κάτι ανθρώπινο κληρονομούν υπό αυτή την έννοια.

        Βέβαια, η ιδέα ενός ρομπότ με ψήγματα ψυχικής ευαισθησίας, που χρησιμοποιείται δουλικά χωρίς να αποζητά τίποτα, ακριβώς όπως μια ηλεκτρική σκούπα, ενώ στο τέλος εγκαταλείπεται σε μια μάντρα άχρηστων μηχανών, όπως περιγράφεται στο έργο, είναι λίγο θλιβερή. Μάλιστα, αυτό συχνά απαντάται και στις σχέσεις ανθρώπων με ανθρώπους: Χρησιμοποιούν ο ένας τον άλλον και πολλές φορές ο ένας εγκαταλείπει τον άλλο εύκολα… Άρα η έννοια της εφήμερης χρήσης ανθρώπων ή ανθρώπινων δημιουργημάτων και μετά η απόρριψή τους στα άχρηστα είναι η φυσική ροή των πραγμάτων ή κάτι που πρέπει να αναθεωρήσουμε ως κοινωνία;

39. “KLARA AND THE SUN” by Kazuo Ishiguro, Psychogios Publications

A) THE PLOT OF THE BOOK

        In a shop in an English-speaking city whose name is not given, anthropomorphic robots powered by solar radiation are sold with the purpose of keeping teenagers company. One of them is Klara, a B2-type robot with exceptional sensitivity. Klara is chosen by the teenager Josie, who is seriously ill, and is thus taken to her home in order to become, in a way, her closest friend and a member of her family.

        Behind the choice of the anthropomorphic robot, however, lay a plan devised by Josie’s mother: that the robot would replace her daughter after her death. In fact, an artist had already undertaken the task of creating an outer shell for the robot that would resemble Josie.

        When the robot Klara learned of the mother’s plan, she did everything in her power—demonstrating even self-sacrifice—in order to save Josie’s life, which was increasingly in danger as time went by. Eventually, a miracle occurred and Josie was cured. She continued to grow up and to have friends—human peers of her own age—while Klara was moved to the attic of the house and, after many years, ended up “disabled” in a yard full of half-broken robots which, however, still retained several abilities and “robotic” emotions…

B)  THE ADVANTAGES OF THE BOOK

        “Klara and the Sun” is a sensitive novel, partly belonging to the genre of science fiction, written by the Nobel Prize–winning Japanese author Kazuo Ishiguro. The mere fact that it was written by a Nobel laureate undoubtedly challenges and attracts lovers of literature to read it.

        To begin with, one could say that the book is quite moving, as Kazuo Ishiguro’s vivid imagination gives shape to future technological beings that will be able to help humans meet their everyday needs—even emotional ones—with efficiency, sensitivity, or even self-sacrifice.

        Furthermore, despite the emphasis placed on Josie’s illness throughout the book, the narrative is not permeated by a heavy atmosphere. The disease, or even the possibility of the teenager’s death, is presented so lightly and naturally through the author’s writing style that it does not create disappointment or sorrow for the reader. The focus of both author and reader is directed mainly toward the role, the somewhat developed emotions of the robot, and its fate.

        In addition, the plot unfolds simply, quickly, and easily, maintaining the reader’s interest undiminished until the very last page. Finally, there are no particularly elaborate figures of speech or lengthy descriptions that slow down the narrative and become tiring.

C)   THE DISADVANTAGES OF THE BOOK

        A book written by an author who has been honored with the Nobel Prize in Literature is not expected to have more than minimal, if any, disadvantages.

        Personally, I did not find any drawbacks in this particular reading. However, I believe that it is more likely to appeal to and please readers who enjoy originality and science fiction, while at the same time reflecting on the future with love and enthusiasm for technological developments.

D)  THOUGHTS AFTER READING THE BOOK

        The rapid development of technology over the past decades has brought about significant changes in everyday human life. Consequently, a future in which anthropomorphic robots—friends of humans—exist is probably not very far away. Some consider this prospect positive, while others view it negatively. In my personal judgment and preference, all kinds of technological developments are legitimate, as they bring more positive outcomes than negative consequences to society.

        Already today, many people cope with their loneliness through the internet. Why, then, not also through highly advanced anthropomorphic robots, with which one could take a walk or which could help with various tasks? This may sound harsh and unreasonable today. But has anyone considered how many lonely people there are in the world who need some form of companionship or communication, even if it is not human? After all, robots are creations of humans themselves. They are not, of course, children of human flesh, but children of the human mind. Therefore, in this sense, they inherit something human.

        Of course, the idea of a robot possessing traces of emotional sensitivity, which is used servilely without seeking anything in return—just like a vacuum cleaner—and is ultimately abandoned in a yard of useless machines, as described in the work, is somewhat sad. In fact, this often occurs in relationships between humans as well: people use one another, and often one abandons the other. Thus, is the notion of the temporary use of people or anthropomorphic creations and their subsequent disposal a natural course of events, or something that we as a society should reconsider?